NSA potwierdził nasze stanowisko o właściwości sądów powszechnych w sporach dotyczących Tarczy Finansowej PFR. Szerzej w artykule z naszym udziałem w Dzienniku Gazecie Prawnej: NSA: spór z PFR — sąd powszechny czy administracyjny?

Postanowienie NSA z dnia 5 października 2021 r., sygn. I GSK 1154/21, ostatecznie rozstrzyga wątpliwości w zakresie tego, jakie sądy są właściwe w sporach związanych z Tarczami Finansowymi PFR, wskazując, że właściwa jest tu wyłącznie droga cywilna.

Stan faktyczny sprawy

Wnioskodawca, będący fundacją prowadzącą działalność gospodarczą, złożył wniosek o udzielenie subwencji finansowej w ramach Tarczy Finansowej 1.0. W odpowiedzi PFR wydał decyzję odmawiającą udzielenia wsparcia. Wnioskodawca podejmował działania polubowne, jednak PFR konsekwentnie odmawiał udzielenia wsparcia. Ostatecznie wnioskodawca złożył skargę do WSA w Warszawie, który skargę odrzucił wskazując, że wnioskodawcę oraz PFR od samego początku wiązała umowa subwencji finansowej — wszelkie kwestie dotyczące oceny zasadności odmowy muszą być traktowane jako kwestie podlegające rozstrzygnięciu w drodze postępowania cywilnego.

Stanowisko NSA

NSA wskazał, że relacja łącząca wnioskodawcę oraz PFR ma charakter cywilnoprawny. Rada Ministrów powierzyła PFR realizację określonych zadań z zakresu administracji publicznej — mamy do czynienia ze zjawiskiem prywatyzacji zadań publicznych, gdyż zadania administracji publicznej realizuje podmiot znajdujący się poza strukturami administracji. Spostrzeżenie to nie oznacza jednak, że doszło tu również do wyposażenia PFR w możliwość działania w formie decyzji administracyjnej.

Konkluzje z postanowienia NSA są pozytywne dla wnioskodawców, którzy nie otrzymali subwencji finansowej pomimo spełnienia formalnych kryteriów. NSA kilkukrotnie wskazał, że PFR realizując Tarczę Finansową wykonuje zadanie publiczne, co powinno postawić pod znakiem zapytania decyzje PFR, w których beneficjenci nie mieli możliwości poznania podstaw odmowy udzielenia subwencji finansowej.